Научниците открија дека во Атлантскиот океан се наоѓаат околу 27 милиони тони невидлива пластика во форма на наночестички, што претставува алармантно откритие за загадувањето на океаните.
Научниците од Универзитетот во Утрехт и NIOZ открија дека пластичниот отпад во океаните не исчезнал, туку се претворил во нанопластика, честички толку мали што се мерат во милијардити делови од метар. Овие наночестички се распространети низ океаните, што го потврдува истражувањето на Хелге Ниман, професор по геохемија.
Откривање на нанопластиката
Студентката Софи тен Хиетбринк од Универзитетот во Утрехт поминала четири недели на истражувачкиот брод RV Pelagia, собирајќи примероци од вода на 12 различни локации од Азорите до европскиот континентален шелф. Примероците биле филтрирани за да се отстранат честичките поголеми од еден микрометар, а потоа анализирани во лабораторија.
„Оваа проценка покажува дека има повеќе пластика во форма на наночестички во овој дел од океанот отколку што има поголеми микропластики или макропластики во Атлантикот или дури и во сите океани на светот!“ — Хелге Ниман, професор по геохемија
Првична проценка на нанопластиката во океаните
Истражувањето е првото што дава значајна проценка за количината на нанопластика во океаните. Тимот откри дека околу 27 милиони тони нанопластика се наоѓаат само во Северниот Атлантик.
Потенцијални ризици
Нанопластиката може да влезе во живите организми, вклучително и во човечкото тело, што претставува сериозен ризик за екосистемите и здравјето. Овие честички се доволно мали за да навлезат длабоко во организмите и да се движат низ целиот синџир на исхрана.
Неопходност од превенција
Истражувањето укажува на потребата од спречување на понатамошно загадување со пластика, бидејќи нанопластиката е премногу мала и распространета за да се отстрани. Потребни се дополнителни истражувања за да се разбере целосниот импакт на нанопластиката врз животната средина и здравјето на луѓето.